Karel Kryl

12. 4. 1944 – 3. 3. 1994

Poeta z gitarą i niepowtarzalnym głosem zamieniał piosenki w ostrą broń przeciwko zniewoleniu. Jego celne teksty, ironia i wyczucie bólu potrafiły zarówno pobudzać do działania, jak i przynosić ukojenie całym pokoleniom. Po sierpniu 1968 roku udał się na emigrację, skąd śpiewał o miłości, rozczarowaniu i nadziei. Po 1989 roku wrócił do kraju; jego twórczość do dziś brzmi jak głos sumienia narodu.