Καρέλ Κριλ

Ο ποιητής με την κιθάρα και την αναγνωρίσιμη φωνή μετέτρεψε τα τραγούδια σε αιχμηρό όπλο ενάντια στην ανελευθερία. Οι εύστοχοι στίχοι του, η ειρωνεία και η ευαισθησία του απέναντι στον πόνο μπορούσαν να αφυπνίσουν αλλά και να παρηγορήσουν ολόκληρες γενιές. Μετά τον Αύγουστο του 1968 έφυγε στην εξορία, απ’ όπου τραγουδούσε για την αγάπη, την απογοήτευση και την ελπίδα. Μετά το 1989 επέστρεψε στην πατρίδα του· το έργο του εξακολουθεί μέχρι σήμερα να ακούγεται σαν η φωνή της συνείδησης ενός έθνους.