Sergej Aleksandrovitsj Jesenin
3. 10. 1895 –
28. 12. 1925
In zijn verzen klinken het Russische platteland, de natuur, de liefde en het verlangen naar een verdwijnende wereld door. Hij schreef tegelijk teder en rauw, met een meeslepende beeldspraak, melancholie en een innerlijke onrust die ook in zijn leven doordrong. Hij werd bekend om zijn stormachtige karakter, ingewikkelde relaties en tragische lot. Tot op de dag van vandaag behoort hij tot de meest uitgesproken stemmen van de Russische lyriek – een symbool van gevoeligheid, vrijheid en verdriet.
Weergaven:
45365