Friedrich Nietzsche’nin “Canavarlarla savaşan kişi, kendisinin de canavara dönüşmemesine dikkat etmelidir” sözü, kötülükle mücadelenin paradoksuna dikkat çeker: Nefret, adaletsizlik veya şiddete karşı uzun süre savaşırken, rakibimizle aynı yöntemleri kullanmaya başlayabiliriz. Bu söz, çatışma sırasında ahlaki sınırların kolayca aşınabileceğini ve “karanlığın” yalnızca dışımızda değil, içimizde de bulunduğunu hatırlatır. Kutuplaşma, intikam, radikalleşme ve “haklı” öfke tartışmalarında bugün de güncelliğini koruyan bu düşünce, özdenetim, eleştirel düşünme ve kendi güdülerimizden sorumlu olma çağrısıdır.