Het citaat „Wie met monsters vecht, moet oppassen dat hij daarbij zelf geen monster wordt“ van Friedrich Nietzsche wijst op de paradox van de strijd tegen het kwaad: wanneer we lang tegen haat, onrecht of geweld vechten, kunnen we dezelfde middelen als onze tegenstander gaan gebruiken. Nietzsche herinnert ons eraan dat morele grenzen tijdens een conflict gemakkelijk verschuiven en dat de „duisternis“ niet alleen buiten ons, maar ook in onszelf aanwezig is. In deze tijd is het citaat relevant bij polarisatie, wraak, radicalisering en „rechtvaardige“ woede – als oproep tot zelfbeheersing, kritisch denken en verantwoordelijkheid voor onze eigen motieven.