Papa Franciscus’un “Yoksullar İncil’in kalbindedir” sözü, Hristiyan inancının sözlerle değil, ihtiyaç içindeki insanlarla kurulan ilişkiyle tanındığını hatırlatır. Yazara göre bu ifade, dayanışma ve insanlığı İncil’in merkezine yerleştirir; bunları sonradan eklenen unsurlar olarak görmez. Günümüzde bu söz, sosyal adalet, insan onuru ve ailede, işte ve toplumda pratik empatinin nasıl göründüğü üzerine düşünmeye yardımcı olabilir. Kısa ama güçlü bu cümle şu soruları gündeme getirir: Kimleri dışlıyoruz, kimin sesini dinliyoruz ve zayıflara ne kadar değer veriyoruz? Papa Franciscus böylece merhametin yanı sıra toplum karşısında sorumluluk almaya da çağırır.