William Shakespeare'in “İnsanların yaptığı kötülükler onlardan sonra yaşar; iyilikler ise çoğu zaman kemikleriyle birlikte gömülür” sözü, kötü eylemlerin kalıcı izleriyle iyiliğin kolayca unutulabilmesi arasındaki karşıtlığı ifade eder. Julius Caesar trajedisinin bağlamında bu söz, kamu hafızasının özverili yardımlardan çok acıları, suçları ve haksızlıkları daha uzun süre hatırlayabildiğini vurgular. Günümüzde alıntı, itibar, sorumluluk ve insanın ardında bıraktığı iz üzerine bir düşünce olarak okunabilir. Aynı zamanda iyiliğin olumsuz olayların gölgesinde kalmaması için bilinçli biçimde hatırlanması gerektiğini hatırlatır.