Λεονίντ Ίλιτς Μπρέζνιεφ

Ενσάρκωνε τη σοβιετική «σταθερότητα», η οποία σταδιακά μετατράπηκε σε στασιμότητα. Ως ηγέτης της ΕΣΣΔ ενίσχυσε τους εξοπλισμούς, επέκτεινε την επιρροή της χώρας στο εξωτερικό και έγινε σύμβολο της δυσκίνητης γραφειοκρατίας. Η εποχή του προσέφερε σε πολλούς ασφάλεια και τάξη, ενώ ταυτόχρονα βάθαινε την καθυστέρηση του κράτους. Έμεινε επίσης στη μνήμη για την αδυναμία του στα παράσημα και τα επιδεικτικά δημόσια φιλιά.